Where the magic happens

Mijn comfortzone is die van de non-conformiteit- de onafhankelijkheid- de moedige, confronterende conversatie zoals beschreven bij bijvoorbeeld brazen pen en ik werd gisteren uit mijn zone gehaald door het fantastische blog van Shane Parrish (Farnham street- een aanrader). Deze blog ging over 'the art of ordinary conversation' - en de koppen sprongen er uit "preserve silence, never give sharp answers, people default to advocacy....... " Natuurlijk, natuurlijk, ik heb al veel geleerd: eerst aansluiten, dan ombuigen,  ik ga naar india, mediteer, doe het werk van Byron Katie (who would you be without your story), heb een opleiding gevolgd tot Nlp practioner, verdiep me intens in Margaret Wheatley, David Whyte om er maar een paar te noemen. Tijdens onze bijeenkomst gisteren voelde ik de scherpte en emotie in mijn reactie toen iemand het had over "mijn leidinggevende", of het gebruik van ironie als iemand om wat voor reden dan ook een omzeilend antwoord gaf. Ik wil stiller worden, meer uitnodigen, zonder mijn autonomie te verliezen. Ik denk dat daar mijn magie zal plaatsvinden.